Een GSO (Gemeenschap­pelijke Satelliet Ont­vangst)-installatie lijkt sterk op de gemeenschappe­lijke antenne-inrichtingen van vroeger: één grote spriet  op de flat en alle bewoners konden de flutterige kamer­ antennetjes wegdoen. Voor­deel voor de bewoners en voor de eigenaar van het flatgebouw, vaak een woningbouwvereniging: minder gaten in de gevel en een fraaiere aanblik van het geheel.

Zo klaar als een klontje; aan­leggen die installaties, zou je zeggen. Maar het zal weer eens niet zo zijn: er zijn juri­dische problemen te over­winnen. Aedes, de koepel van woningbouwverenigin­gen, laat zich hierin advise­ren door meester Koos Kalk-man. Maar wie kan er dan bezwaar maken tegen een oplossing die zo veel mensen voordeel biedt?

Rechthebbenden

Dat is het zogenaamde recht­hebbendenoverleg, waarin onder andere de BUMA, de publieke omroepen en televi­sie-producenten zitting hebben. Zij stellen dat het verspreiden van de program­ma’s die de schotel ontvangt een ‘nieuwe openbaarma­king’ is in de zin van de Auteurswet, en zwaaien hier­bij met een uitspraak van de Hoge Raad (die overigens nog altijd de ruimte laat om een klein aantal ontvangers samen bij wet aan te merken als een ‘besloten kring’). Ze willen dus geld zien. In feite stellen zij met hun redene­ring iedere groep bewoners van een flat ergens in Neder­land gelijk aan een kabel­exploitant, zeg maar een UPC of een Essent. De bijdra­ge die betaald zou moeten worden, maakt het op poten zetten van een GSO-installa­tie onmiddellijk oninteres­sant, omdat de kosten per maand veel te hoog zouden uitvallen. En dat terwijl de rechthebbenden maar een paar van de honderden zen­ders op een centrale schotel vertegenwoordigen.

RidicuuL

Kalkman heeft in de onder­handeling al voorgesteld om de vergoeding evenredig te maken aan dit kleine aan­deel, maar daar voelt de tegenpartij niets voor. Hun tegenvoorstel was even sim­pel als ridicuul: laat die GSO’s dan toch alléén onze zenders doorgeven. Daar is het scho­telkijkers natuurlijk net niet om begonnen, en voorlopig zit het overleg dan ook in een patstelling. Kalkman ziet wel een lichtpuntje in de veranderende houding van de politiek jegens de rechthebbenden. “Graaien is niet populair,” zegt hij, “en zeker niet als het geld uit de zak van een non­profitorganisatie komt.”

Kamerleden stellen kritische vragen en de kans is dus aan­wezig dat de minister binnen afzienbare tijd deze knoop doorhakt en de deur openzet voor de GSO-installatie.

bron:veronica satellitenummer 7 26 maart 2005